een wijsgeer houdt er meestal een filosofie op na

Al te lang heb ik ernaar uitgezien het lezerspubliek te verblijden met een behoorlijke aan onze tijd en aan ons ingewikkelde tijdsbeeld aangepaste filosofie van mij oorspronkelijke inhoud. Voor wie dit nu niks lijkt: elke tijd wordt gekenmerkt door een bepaalde vorm van wijsheid: alleen maar wijs wezen helpt niet tegen de wazige blik van die het niet kunnen  snappen dat er zulke mensen op de aardbol rondlopen als zij morgen ook zullen zijn.  Daarom is het belangrijk dat er filosofen zijn om ons de weg te wijzen in de woestijn waarmee ik het huidige wereldbesef wél mag vergelijken zonder brokken te maken.

En zeg nu zelf, wie wil er nu niet na al die inspanningen van dat volgen en lezen, van dat reageren en het onderwijl regenereren, van al dat letten op wie er ergeren en wie hun zaak regeren kunnen, de daarmee verbonden email-accounts, sociale pagina's en asociale useraccounts, na alle beelden en animaties, de video's en films, de webclips en het Nederlands YouTube Genootschap, en met telkens die venijnige gedachte die zo zeurt op ongeveer 2 centimeter achter je linkeroorschelp of je niet iets vergeten bent, na al die keren dat je dacht dat je misschien ook wel een beetje..hum..gay bent, dat je aan de dokter vroeg of je misschien ook niet hyperactief bent, en ook een beetje autistisch voegt je vriend er  geheimzinnig aan toe, om dan uiteindelijk uit te komen bij het vage gevoel dat je overal nu wel eens vanaf zou willen zijn en of er geen schoonmaakploeg voor het internet besteld kan worden....wie wil er nu niet dat er enige orde komt in dat verschrikkelijke denkhoofd van jou dat je hebt overgehouden van je laatste poging in te loggen op een account terwijl je het wachtwoord glad vergeten was?  Bleef jij mooi mee zitten, tóch?

 een relikwiekistje met het gebeente van de heilige vorst Arnulfus die omstreeks het jaar 600 in Neustrië regeerde, maar het is waarschijnlijker dat het hier het gebeente betreft van de heilige keizer...ach, zo op dit uur van de nacht is mij zijn naam ontschoten... echt, we komen later wel weer in  die buurt....

Nu, om al dit soort overlast recht te zetten en een plausibele verklaring te geven waar onwetendheid heerst - de macht van het woord is onmiskenbaar genezend indien met een zekere regelmaat en met mate gebracht - nee, domme mensen bestaan er bijna niet meer hoewel het schijnt...daar onder Haarlem.. -  daar heeft elke samenleving altijd filosofen voor gekend - gehad zo je wilt maar dat is een wat andere opvatting van het wijsheidsbegrip waar ik liever niet aan deelneem -  een filosoof is natuurlijk nooit écht nodig, zeg maar iemand die er tegen kan om zonder eten naar bed gestuurd te worden en dan de volgende morgen opstaat onder het

zingen van 'Merk toch hoe sterk'  Maar als er dan tóch iemand gevonden wordt die bereid is de wijsheid te dienen, dan vindt iedereen dat altijd erreg handig, en reuze verstandig -

- bedenk wel dat er in oude tijden een reuzin was en haar naam was Hillegonda, en deze reuzin was het gewend dag aan dag stenen van het land te halen omdat zij naast haar reuzinnenhut in het bos een waterput wilde bouwen, het water was er al maar de plek was erg modderig, en deze stenen sjouwde zij mee in haar schort... op een goede dag toen zij  weer met zo'n lading stenen in haar schort van het veld naar haar hut in het bos strompelde - zij was wat slechts ter been en ook niet meer de jongste - kwam haar een kabouter tegemoet die guitig zijn puntmuts voor Hillegonda afnam... maar helaas, de kabouter had er niet op gerekend dat de reuzin hem niet vooraf had zien aankomen, en omdat ook reuzinnen een gevoelige aard kunnen hebben  geraakte Hillegonda hevig ontdaan... van schrik liet zij haar schort los en pardoes vielen alle stenen die zij in één dag had lopen sjouwen op de weg... de reuzin liep haastig door, en de kabouter die een beetje beteuterd stond te kijken naar alle rommel op de weg, wist ook niet meteen wat hij hiermee aan moest en eveneens hij vervolgde zijn weg ...

En op de plek waar al die grote stenen waren blijven liggen zonder dat er nog beweging in te krijgen was, want de reuzin was naar het buitenland gevlucht zo bang was zij voor kabouters, daar was natuurlijkerwijs in de loop der tijden een berg gekomen van alle bladeren uit het bos en de brokken rondwaaiende aarde die door de stenen werden tegengehouden en omdat er later mensen waren gaan wonen die de verhalen van de kabouters nog kenden is men die plaats gaan noemen de Hillegondaberg. Maar de vroedschap van die grote stad tussen de Rotte en de Schie heeft de berg al snel geannexeerd omdat er zoveel toeristen naar gingen kijken dat het bepaald hinderlijk werd voor de bewoners, en daarom heeft zij een commissie ingesteld die op last van de brandweer bij het gemeenschapshuis te Delfshaven in het grootboek laten vastleggen dat zij op de 10en april 1617 had aangekocht de Hillegersberg, misschien wel van de gemeente van Oud Schiedam, maar dergelijke wereldse aangelegenheden worden te Delfshaven niet in het Missalum Communis Regis Romanum opgenomen.

    

Jeroen Bosch - musicerend gezelschap in een ei